PERSONAL | PSYCH & SPIRITUALITEIT

De keiharde waarheid over ‘echte’ vrienden

10 november 2017

Soms kan je best verdrietig worden om het feit dat je je echte vrienden pas leert kennen wanneer tijden moeilijk worden. Ik ook.

Vorig jaar werd mijn moeder gediagnosticeerd met tongbasis- en borstkanker. Mijn wereld stond op zijn kop. Niet alleen die van mij, ook die van mijn naasten. Mama, zus, oma’s, goede vrienden. Begrijp me niet verkeerd, ik heb een aantal mensen waar ik écht iets aan heb gehad in die tijd. Maar de meesten? Nah. Weet je waar ik goed voor was? Uiteten, op stap gaan, drinken of wanneer ze niks te doen hadden.

De keiharde waarheid over mensen waarvan je dacht dat je er iets aan had, maar eigenlijk niets waard zijn in je leven. Ontelbare keren heb ik naar het plafond gestaard, me afgevraagd waarom ik niet eens één belletje kon krijgen. Het hoefde echt geen gesprek van een half uur te zijn. Een simpel: ‘Hoe gaat het met je moeder? En met jou?’ was al fijn geweest. Onbegrip, boos, teleurgesteld, verdrietig. Het was een rollercoaster voor mij, maar óók voor mijn moeder.

‘Of je nu keelpijn hebt, of kanker. Dat maakt mij niet uit. Voor mij is ziek, ziek. En dan ga ik geen kaartje sturen.’ Dat hebben ze serieus tegen haar gezegd. Mijn mond klapte open en mijn tranen moest ik inhouden. Hoe kan de wereld zo cru zijn?!

Wat ik ervan heb geleerd, is dat mensen nooit zijn zoals ze zich voordoen. Ik bedenk me 3 keer voordat ik een nieuwe vriendschap aanga. And I sure as hell don’t trust you.

De enige vriendin die ik heb is zij. Welke vriendin gaat de hele stad af om je het laatste wafelijzer in de aanbieding te kopen? Mama. Welke vriendin troost jou en wil alleen het beste, zonder jaloers te worden? Mama. Onvoorwaardelijke liefde tussen mijn moeder en ik. En niemand die daar ooit aan zal twijfelen.

Jess.

 

Only registered users can comment.

  1. Helaas is het zo hè….
    Pas in nood ken je je echte vrienden.

    Mijn buurvrouw had een gehandicapt kindje. Het werd net geen vier jaar. Mensen hebben haar gevraagd of ze nu niet liever gehad had dat hij er nooit was geweest…

    Niet normaal!

    1. Lieve Ilse,

      We leven in een wereld waar het draait om afgunst en haat. Er zijn weinig mensen die elkaar werkelijk iets gunnen.. Wat vreselijk om dit te horen :(. Wat gaat er in die mensen hun bovenkamer om?

      Jess

  2. Ikzelf vind het ook zo moeilijk om nieuwe mensen in mijn ‘beste vriendinnen’ lijstje toe te voegen… Zelden! Amper. Misschien nooit meer?
    “Jij maakt moeilijk vriendschappen.” Gooiden ze me al toe. Wat wil je in deze wereld…
    Ik heb de deuren van mijn muurtje rondom op een kiertje laten staan. (Met serieuze beveiliging…) Een ruim jaar geleden maakte ik een nieuwe vriendschap, door in een boekenclub te stappen. Ze kan wel mijn moeder zijn, en toch zijn we twee handen op één buik, zielsverwanten, ze lijkt wel mijn zusje.
    Zo zie je maar 🙂 Sluit nooit de grens van je hart!

    Maar dapper dat je mama zo je beste vriendin is, moet je zeker koesteren! Is heel uniek en kostbaar, onvoorwaardelijk!

    Lieve groetjes, Silvy

    1. Lieve Silvy,

      Bedankt voor je reactie. Net zoals mij heb jij een muur om je heen gebouwd. Dat wil niet zeggen dat dat negatief is, in tegenstelling zelfs. Sluit je hart niet af, maar laat ook niet iedereen toe. Zo bescherm je jezelf het beste tegen deze vreemde wereld.

      Liefs Jess

  3. Mooi geschreven Jessie, mensen zijn zo egocentrisch op de dag van vandaag en als het slecht met je gaat hoor je niks..
    kijk naar wat je wel hebt en dat is je mama/familie en dat is goud waard, ik zeg altijd mensen die slecht zijn krijgen hun karma wel 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *